Nabi Gürus un “Evler, Anılar, Bostancı – Hikayeler 1928-1939” Kitabının “Pijama Gömlek” isimli öyküsünden alıntı:

Annem; gömleklerimizi, iç çamaşırlarımızı elinde dikerdi. Elinden dikiş gelir ve babam ne gibi bir kumaş getirmişse o da bedenimize uydurur,  bize gömlek, pantolon, etek yapardı. Tepedeki evde bulunduğumuz sıralarda, pijamalık bir kumaştan özene bezene bana bir gömlek dikmişti. Aslında bu kumaşı, nereden buldu ise bir top halinde babam getirmişti ve “Çocuklara ihtiyaçları olan esvapları dikersin” diyerek anneme verdi. O zaman ne çeşitli kıyafetleri olurdu insanların,  nede ev esvabı. Annem o zamanlar için bile tam anlamı ile bir pijama kumaşı ve deseni olan bu kumaştan biz 4 erkek kardeşe birer gömlek dikti. Ağabeyim Habil bu gömleği bildiğim kadarı ile hiç giymemiştir. Kardeşlerim Gürkut ve Alp ise çok küçüktüler ve okula gitmiyorlardı Bu gömleği giyerek hemen mahalleye çocukların yanına gittim. Çocuklardan birisi görür görmez: “Aa, Nabi Efendi pijama gömlek giymiş“ diye bağırdı..

Bir cevap yazın